İzmir'in birkaç mahallesinde haftalık olarak kurulan ortak sofralar, komşuluk ilişkisini yeniden kuran kalıcı bir dayanışma pratiğine dönüştü.
Paylaşmayı düzenli hâle getirmek
Sofralar mahalle evlerinde ya da site bahçelerinde kuruluyor. Katılımcılar yemeği birlikte hazırlıyor, artan yiyecek ise ertesi güne kalmadan ihtiyaç sahiplerine ulaştırılıyor. Girişimler, yardım değil paylaşım dili kullanmaya özen gösteriyor.
Model, gıda israfını azaltmanın yanında yalnız yaşayan yaşlılar için düzenli bir sosyal temas noktası oluşturuyor. Mahalle muhtarlıkları katılımı duyurmak için basit ilan panoları kullanıyor.
Girişimciler, ölçeği büyütmek yerine mahalle düzeyinde kalmayı tercih ediyor. Küçük ölçeğin, tanıdıklık ve güven duygusunu koruduğunu söylüyorlar.



